“Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen. En ik kan steeds meer aan. Ook door mijn gesprekken met de managers.” Petra Stein, manager publieke dienstverlening, beaamt dit. “Als we van 25 uur 30 uur kunnen maken, dan is dat een mooi moment. Dat heeft hij zelf bereikt en daar kan hij trots op zijn.”
Andries Rusken (34) is administratief medewerker bij de gemeente Leeuwarden en pakt graag het initiatief. Op zijn verzoek kom ik vandaag zijn verhaal opschrijven. Niet voor hemzelf, dat vindt hij niet zo belangrijk. Nee, het gaat erom dat iedereen hoort dat een “beperking” geen belemmering hoeft te zijn. Niet voor een werknemer en niet voor een werkgever.“Ik heb vrienden in een rolstoel of met autisme. Zij willen ook graag werken. En dat kan. Als bedrijven niet alleen op geld letten, en op presteren. Geluk is veel belangrijker”.
Alle begin is moeilijk
Andries weet hoe lastig het is om passend werk te vinden. Na zijn HBO-studie Management, Economie en Recht ging hij aan de slag bij een uitzendbureau en de Belastingtelefoon. Maar daar was geen ruimte om rustig in het werk te groeien. En dat heeft hij nodig.
Samen met een jobcoach koos hij voor een traject bij de gemeente Leeuwarden. Dit werd mogelijk gemaakt door de wet Banenafspraak*. Ook hier moest hij wennen. Maar de gemeente nam echt de tijd voor hem.
Tijd om te groeien
“De eerste twee jaren werkte ik voor twee teams. Zo heb ik veel verschillende taken kunnen uitproberen. Bijvoorbeeld publicaties plaatsen op de website overheid.nl, adresonderzoek doen bij verhuizingen en assisteren tijdens de verkiezingen.”
Inmiddels werkt Andries alweer zes jaar op de afdeling Vergunningen en leefomgeving. Daar behandelt hij onder andere parkeervergunningen. En hij plaatst nog steeds artikelen op de website. Hij houdt het werk niet alleen vol, hij komt er helemaal tot bloei.
Samen werken aan succes
“Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen. En ik kan steeds meer aan. Ook door mijn gesprekken met de managers.” Petra Stein, manager publieke dienstverlening, beaamt dit. “Als we van 25 uur 30 uur kunnen maken, dan is dat een mooi moment. Dat heeft hij zelf bereikt en daar kan hij trots op zijn.”
Andries werkt dan ook graag aan zijn ontwikkeling. Hij volgt cursussen, zoals effectief communiceren en projectmatig werken. En dat werkt. Juist door de veilige ruimte die de gemeente hem biedt, kan hij groeien. Ook privé zijn er mijlpalen. Hij maakte de overstap van begeleid wonen naar een eigen huis. Daar woont hij samen met zijn vrouw en twee kinderen. “Het is mooi om te zien dat een stabiele werkomgeving ook privé weer meer mogelijkheden geeft,” zegt Petra. “En dat we daar als gemeente een beetje aan hebben kunnen bijdragen.”
Het verhaal van Andries
Terug naar het verhaal van Andries. Hij heeft allang een vast contract en geen Wajong uitkering meer, maar een salaris. En hij hoopt dat hij nog een stap kan maken naar 32 uur. Ik vraag hem dus waarom hij na acht jaar in dienst bij de gemeente toch dit verhaal wil vertellen. Daar is Andries heel duidelijk over. “Ik hoef er niet voor uit te komen, maar ik kies ervoor. Om iedereen te laten zien dat het wel kan. Ik wil dat iedereen het net zo goed krijgt als ik.”
* De banenafspraak is een afspraak tussen het kabinet en werkgevers om te zorgen voor extra banen voor mensen met een arbeidsbeperking.
Auteur: Richard van Breukelen
Andere praktijkverhalen
Diversiteit en inclusiviteit is hier heel normaal
Een jobcoach informeerde naar de mogelijkheden voor een statushouder binnen PIA Service.” Vanaf dat moment verliep het proces net zoals bij elke andere werknemer en zo had PIA Service voor het eerst een statushouder in dienst.
Sinds twee jaar werken er drie statushouders bij Rivièra Product Decorations. De grootste beweegreden voor het aannemen van statushouders was dat Rivièra moeilijk aan personeel kwam.
Onder statushouders is nog veel potentieel talent onbenut
Esther Hofman, projectleider traineeship van statushouders bij Provincie Fryslân, ziet elke dag zoveel potentieel talent onbenut als het gaat om werken met statushouders.